پارک فینگربورد پنهان کنار رودخانه LA به 90 فوت رسید
من داستانهایی را دوست دارم که یک سرگرمی بیسروصدا به پروژهای برای کل محله تبدیل میشود، و این داستان از لسآنجلس نمونهٔ خوبی از آن است. در آتواتر ویلج، نزدیک پل گلندیل-هایپریون، روی پشتههای خاکی کنار رودخانه L.A. یک اسکیتپارک کوچک برای فینگربورد ساخته شده است. این پارک آدرس ندارد و به گفتهٔ LAist، هیچکس دقیقاً نمیداند نسخهٔ اول را چه کسی و چه زمانی ساخته است.
اولین ترفندها روی سکوهای کوچک و ریلهایش در ماه مارس در شبکههای اجتماعی ظاهر شد. رایان دیاز که حالا به اداره حسابهای پارک کمک میکند، این مکان را پیدا کرد و شروع به گسترش آن کرد. گفته میشود که ابعادش حدود شش در شش فوت بوده و حالا حدود 90 فوت طول و چهار فوت ارتفاع دارد، با سکو، ریل و نقاشیهای زیاد، از جمله حرف بزرگ «LA» به رنگ آبی داجرز و نقاشی دیواری کوسهای که به فیلم «آروارهها» اشاره دارد.
چیزی که برای من جالب بود این است که این مکان فقط جایی برای فیلمبرداری کلیپ نیست. شنبهها روزهای ساختوساز است که از ساعت ۱۱ صبح شروع میشود؛ دیاز و همکار مدیرش، گیلبرت مدرانو، به بچههای محله یاد میدهند چطور بتن بریزند و موانع جدید بسازند. دیاز امیدوار است که شهر روزی این پارک را بهعنوان یک نشانهٔ محلی به رسمیت بشناسد.
بازدیدکنندگانی که در مقاله نقل شدهاند، داستان را دوستداشتنیتر میکنند. یک فینگربوردباز قدیمی میگوید که حسوحال اسکیت واقعی را میدهد، و یک بازدیدکنندهٔ دیگر که بعد از یک آسیب جدی اسکیت را کنار گذاشته، هر روز بعد از کار سر میزند چون با فینگربورد میتواند بدون آسیب دیدن ترفند انجام دهد.
شخصاً از این که چنین مکانی سازندهها، بچهها و اسکیتبازهای قدیمی را کنار هم جمع میکند، الهام میگیرم. اگر روزی در لسآنجلس بودید، به نظر میرسد شنبهٔ روز ساختوساز بهترین زمان بازدید است. آیا تا به حال پارک عمومی فینگربورد نزدیک خودتان دیدهاید؟ دوست دارم در نظرات دربارهاش بشنوم.
منبع: LAist
اولین ترفندها روی سکوهای کوچک و ریلهایش در ماه مارس در شبکههای اجتماعی ظاهر شد. رایان دیاز که حالا به اداره حسابهای پارک کمک میکند، این مکان را پیدا کرد و شروع به گسترش آن کرد. گفته میشود که ابعادش حدود شش در شش فوت بوده و حالا حدود 90 فوت طول و چهار فوت ارتفاع دارد، با سکو، ریل و نقاشیهای زیاد، از جمله حرف بزرگ «LA» به رنگ آبی داجرز و نقاشی دیواری کوسهای که به فیلم «آروارهها» اشاره دارد.
چیزی که برای من جالب بود این است که این مکان فقط جایی برای فیلمبرداری کلیپ نیست. شنبهها روزهای ساختوساز است که از ساعت ۱۱ صبح شروع میشود؛ دیاز و همکار مدیرش، گیلبرت مدرانو، به بچههای محله یاد میدهند چطور بتن بریزند و موانع جدید بسازند. دیاز امیدوار است که شهر روزی این پارک را بهعنوان یک نشانهٔ محلی به رسمیت بشناسد.
بازدیدکنندگانی که در مقاله نقل شدهاند، داستان را دوستداشتنیتر میکنند. یک فینگربوردباز قدیمی میگوید که حسوحال اسکیت واقعی را میدهد، و یک بازدیدکنندهٔ دیگر که بعد از یک آسیب جدی اسکیت را کنار گذاشته، هر روز بعد از کار سر میزند چون با فینگربورد میتواند بدون آسیب دیدن ترفند انجام دهد.
شخصاً از این که چنین مکانی سازندهها، بچهها و اسکیتبازهای قدیمی را کنار هم جمع میکند، الهام میگیرم. اگر روزی در لسآنجلس بودید، به نظر میرسد شنبهٔ روز ساختوساز بهترین زمان بازدید است. آیا تا به حال پارک عمومی فینگربورد نزدیک خودتان دیدهاید؟ دوست دارم در نظرات دربارهاش بشنوم.
منبع: LAist
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو