گیاهان کودکس‌دار: چطور کودکس باد‌کرده را سالم نگه داریم

برخی گیاهان در قاعدهٔ ساقهٔ خود آب ذخیره می‌کنند و به شکل بطری یا لاک‌پشت درمی‌آیند؛ شکلی که کلکسیونرها را مجذوب می‌کند. راهنمای کاربردی‌ای دربارهٔ مراقبت از این گیاهان خواندم و ایدهٔ اصلی‌اش این بود: این گیاهان مقاوم‌اند، اما اگر آبیاری زیاد باشد یا زهکشی بد باشد، کودکس به‌راحتی می‌پوسد.

راهنما تأکید می‌کند که آبیاری باید مطابق چرخهٔ هر گونه باشد. در دورهٔ رشد فعال، بگذارید ۳ تا ۴ سانتی‌متر بالای بستر خشک شود؛ در دورهٔ خواب، اگر کودکس سفت بماند، آب را بسیار کم یا اصلاً ندهید. ترفند ساده‌ای که پیشنهاد می‌دهد این است که پیش از آبیاری یک چوب‌خلال حدود ۳ سانتی‌متر در خاک فرو کنید تا رطوبت را بسنجید.

برای بستر، مخلوطی بسیار هوادار پیشنهاد می‌کند: یک بخش مواد آلی و یک بخش معدنی (ماسهٔ رودخانه‌ای، پرلیت یا پامیس)، و گلدان‌های پهن و کم‌عمق با سوراخ‌های زهکشی خوب. کودکس می‌تواند بخشی از آن بالای خاک باشد؛ اما نباید آن را خیلی عمیق دفن کرد یا هرس کرد.

گونه‌های ذکرشده شامل Adenium obesum، Pachypodium lamerei، Dioscorea elephantipes، Stephania erecta و Fockea edulis هستند. برای آدنیوم، اگر می‌خواهید شاخه‌دار شود، نوک شاخه‌ها را بگیرید؛ برای دیوسکورئا یادآوری می‌کند که چرخهٔ آن بسته به آب‌وهوا ممکن است برعکس شود، پس آبیاری باید با زمانی که جوانه می‌زند یا برگ‌هایش می‌ریزد هماهنگ باشد.

راهنما همچنین به آفات رایج (شپشک آردی، کنهٔ قرمز و حلزون) و محافظت از یخبندان هشدار می‌دهد. به نظر من نقطهٔ شروع خوبی است برای کسی که با گیاهان کودکس‌دار تازه شروع می‌کند، هرچند بسامد آبیاری در متن صرفاً راهنماست و باید با آب‌وهوای خودتان تنظیم شود.

منبع: JardineriaOn