چرا نوار کاست در ۲۰۲۶ برمی‌گردد و با چه دستگاهی بشنویم

وبلاگ Son-Vidéo.com در مارس ۲۰۲۶ مقاله‌ای بلند درباره بازگشت نوار کاست منتشر کرد و من با لذت آن را خواندم. نقطه آغاز این است که قالبی که اول با سی‌دی و بعد با استریمینگ دفن شده تصور می‌شد، دوباره نسل‌های جوان را جذب می‌کند. آنها چیزی می‌خواهند که بشود با دست لمسش کرد و شیوه‌ای آرام‌تر برای گوش دادن.

مقاله ابتدا به تاریخچه می‌پردازد. فیلیپس در دهه ۶۰ میلادی نوار کاست فشرده را معرفی کرد و این قالب در سیستم‌های های‌فای، رادیوهای ماشین و پخش‌کننده‌های قابل حمل جا افتاد، تا اینکه در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ سی‌دی سونی و فیلیپس جای آن را گرفت. امروز کاست به‌عنوان یک انتخاب جایگزین بازمی‌گردد، نه یک قالب انبوه. برخی هنرمندان همچنان آلبوم‌هایی با تیراژ محدود منتشر می‌کنند و انجمن Intertapes نوارهای ناشناس پیداشده یا رهاشده را دیجیتال می‌کند و آنها را شاهد فرهنگی می‌داند.

نویسنده این جریان را به گرایش «سبک زندگی آنالوگ» ربط می‌دهد. در برابر اشباع دیجیتال و پیشنهادهای خودکار، مردم یک طرف نوار را انتخاب می‌کنند و آلبوم را به ترتیب اصلی گوش می‌دهند، با صدایی که کامل نیست اما گرم است. او همچنین به مقاله‌ای از CNN در ژانویه ۲۰۲۶ درباره سرگرمی‌های آنالوگ اشاره می‌کند.

پیشنهادهای سخت‌افزاری مشخص‌اند. برای همراه داشتن: Muse M-152 ورودی، FiiO CP13 که پیشرفته‌تر است، یا پخش‌کننده We Are Rewind. برای خانه: دک Teac W-1200 که به سیستم های‌فای وصل می‌شود، و Teac AD-850-SE/B که پخش‌کننده سی‌دی و دک کاست را با ضبط MP3 از طریق USB ترکیب می‌کند.

آنچه در ذهنم مانده بخشی درباره مجموعه‌هایی است که از رادیو ضبط می‌شدند و اغلب ابتدای یک آهنگ از دست می‌رفت. همین نقص است که به آنها ارزش عاطفی می‌دهد. احتمالاً کاست دوباره غالب نخواهد شد، اما بازگشتش دعوتی است به گوش دادنی آگاهانه‌تر.

منبع: Blog Son-Vidéo.com