قیر کاج گام به گام: ابزار چندمنظورهٔ فراموش‌شدهٔ جنگل

قیر کاج یکی از موادی است که پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما می‌شناختند و بیشتر ما فراموشش کرده‌ایم. راهنمای تازهٔ Survival Sullivan نحوهٔ ساختنش را توضیح می‌دهد و باعث شد قدر کارهایی را بدانم که یک تکه رزین درخت می‌تواند انجام دهد.

کاربردهای ذکرشده عبارت‌اند از: ضدآب کردن چوب و چرم، پُر کردن ترک‌ها، چسباندن تیر و ابزارهای ابتدایی به یکدیگر، و به‌عنوان آتش‌زنهٔ ضدآب یا سوخت مشعلی که آرام می‌سوزد. همچنین با روغن‌های طبیعی مخلوط می‌شد و به‌عنوان درمان سنتی برای بریدگی‌ها و نیش حشرات به کار می‌رفت.

کار با رزین سخت‌شده شروع می‌شود که به‌صورت توده‌های کهربایی روی گره‌های درخت، شاخه‌های شکسته و درختان آسیب‌دیده از طوفان یافت می‌شود. نویسنده هشدار می‌دهد که نباید درخت سالم را فقط برای جاری شدن شیره زخمی کرد. سپس ماده‌ای پرکننده اضافه می‌شود که اغلب خاکستر چوب سخت از آتش اردوگاه خود شماست، هرچند برادهٔ چوب یا الیاف گیاهی خشک هم جواب می‌دهد، و یک ماده چسباننده مانند پیه گاو یا موم زنبور برای انعطاف‌پذیری.

روش کار مانند حمام آب گرم است: یک ظرف بزرگ مقاوم در برابر آتش که دو قوطی کوچک‌تر را در خود جا می‌دهد؛ یکی از قوطی‌ها ته‌اش سوراخ شده تا رزین مذاب در قوطی دیگر بچکد. انبردست یا بالابر قوطی ضروری است، چون همه‌چیز داغ می‌شود، و راهنما توصیه می‌کند به‌جای ظروف آشپزخانهٔ خوب از قوطی‌های کهنه استفاده شود.

آنچه پسندیدم این بود که چقدر کم تجهیزات لازم است. یک آتش، چند قوطی و کمی خاکستر، رزین دورریختنی را به چیزی واقعاً مفید تبدیل می‌کند، و دقیقاً همین ترفندهاست که بوش‌کرفت را لذت‌بخش می‌کند.

منبع: Survival Sullivan