خورخه دیاز-رولو در سوئیس V15/16 و چند V15 را صعود کرد

خورخه دیاز-رولو به تازگی سفر سه‌هفته‌ای بولدرینگ به سوئیس را تمام کرده است؛ سفری با یکی از چشمگیرترین فهرست صعودهایی که امسال دیده‌ام. نقطه اوج، صعود Hazel Grace Sit (V15/16) اثر جولیانو کامرونی بود، یک کلاسیک بزرگ، و همچنین دومین صعود P.I.G. (V15)، مسیر تازه استفانو گیسولفی، و Big Snapper (V15) از شان رابوتو.

او همچنین سخت‌ترین فلَش خود تا امروز را زد: Paradise Lost (V13/14) اثر دای کویامادا. Hazel Grace Sit بولدری بود که تا حالا بیشترین کار را روی آن کرده بود و به‌گفته‌ی خودش، به‌خاطر شرایط سخت، برای آن بیش از هر بولدر دیگری در حرفه‌اش تلاش لازم شد.

پیش از بازگشت، مدت کوتاهی در Magic Wood توقف کرد و نزدیک نیمه‌شب Practice of the Wild (V14) اثر کریس شارما را صعود کرد، به امید هوای بهتر. بعد از یک تماس پا در حرکت آخر و چند سُر خوردن نزدیک به بالا، تقریباً تسلیم شده بود که سرانجام به بالا رسید. به خاطر آن تماس پا، این صعود را دو بار در 8a.nu ثبت کرد.

دیاز-رولو بیشتر با صعود ورزشی سخت شناخته می‌شود. اوایل امسال، پس از ۲۴۰ روز تلاش روی مسیر ۳۰ متری قدرت-استقامت، Cafe Colombia (5.15d) را صعود کرد. با این حال پشت سر هم بولدر صعود می‌کند: تا امروز در سال ۲۰۲۶ چهار V15 و چهار V14 دارد که سه تای V15 تنها در همین سفر به دست آمده‌اند.

آنچه برای من جالب است این است که یک صعودکننده مسیر در سطح جهانی، با چنین صبری خود را با بولدرینگ تطبیق می‌دهد. تلاش‌های صادقانه، شرایط بد و یک جلسه نیمه‌شب، به نظر من داستان واقعی بولدرینگ است.

منبع: Gripped