ساختن یک تراریوم بونسای مینی: یک فضای سبز کوچک برای میز کار.

مطمئناً، در اینجا ترجمه متن شما از ویتنامی به فارسی آمده است:

اخیراً، من به سبک "بونسای تراریوم مینی" علاقه زیادی پیدا کرده‌ام. این سبک، ترکیبی از هنر سنتی بونسای با تراریوم مدرن است - یک اکوسیستم کوچک که در یک ظرف شیشه‌ای قرار می‌گیرد، هم زیبا است و هم فضای کمی را اشغال می‌کند. پس از مدتی تحقیق و تجربه، چند نکته کلیدی را به دست آورده‌ام که می‌خواهم با افراد مبتدی به اشتراک بگذارم.

اولین نکته، انتخاب گیاه است. همه گیاهان برای محیط‌های بسته مناسب نیستند. من گیاه "فیکوس" (یا "بونسای کوچک") را به عنوان انتخاب اول توصیه می‌کنم، زیرا دارای تنه چوبی زیبا، برگ‌های کوچک و مقاومت خوبی در برابر رطوبت است. گیاه "جید" (یا "یشم") بهتر است در تراریوم‌های باز نگهداری شود، در حالی که گیاه "مای چیئو شوئی" (یا "گل آب") برای تراریوم‌هایی با درب مناسب است. از نگهداری گیاهان ساکولنت و کاکتوس در تراریوم‌های بسته خودداری کنید، زیرا به محیط خشک نیاز دارند.

لایه زیرین، بسیار مهم است و نباید نادیده گرفته شود: در پایین، یک لایه از سنگ‌ریزه برای زهکشی به ضخامت 3 تا 4 سانتی‌متر قرار دهید، سپس یک لایه از زغال فعال برای فیلتر کردن باکتری‌ها، یک پارچه توری برای جداسازی، و در نهایت یک لایه از خاک با ضخامت 8 تا 12 سانتی‌متر، و در آخر، پوشاندن با خزه. بزرگترین اشتباه افراد مبتدی، حذف لایه زهکشی یا آبیاری بیش از حد است - تراریوم‌ها به طور طبیعی رطوبت را حفظ می‌کنند، بنابراین تراریوم‌هایی با درب، فقط به 1 تا 2 بار آبیاری در ماه نیاز دارند.

در مورد مراقبت، من ظرف را در مکانی با نور غیرمستقیم قرار می‌دهم (جهت شرق یا شمال ایده‌آل است)، و از قرار دادن آن در معرض نور مستقیم خورشید از طریق شیشه خودداری می‌کنم، زیرا اثر گلخانه‌ای می‌تواند باعث سوختن برگ‌ها شود. هر هفته، درب را به مدت 30 تا 60 دقیقه باز می‌کنم تا تهویه شود، و به دنبال علائم کپک یا آفات می‌گردم. هرس کردن ملایم و منظم، بهتر از یک هرس شدید است.

صادقانه بگویم، لذت اصلی، نتیجه نهایی نیست، بلکه تماشای این باغچه کوچک است که هر روز زنده و در حال تغییر است.

منبع: InBonsai