Białe rośliny w modzie: dlaczego pstre rarytasy kosztują tak dużo
Rośliny z białymi liśćmi lub białymi częściami liści są teraz wszędzie, a ceny niektórych okazów są odpowiednio wysokie. Ekspert ogrodniczy ZDF, Elmar Mai, wyjaśnia, co za tym stoi i jakie są tańsze alternatywy.
Problem białych części rośliny polega na tym, że nie mają chlorofilu, który jest niezbędny do fotosyntezy. Rośliny pstrolistne są więc często mniej witalne i wymagają więcej światła i pielęgnacji. Całkowicie białe rośliny same nie mogą przetrwać i muszą zostać zaszczepione na zdrowej roślinie tego samego gatunku. Zwykle są to pędy boczne z defektem genetycznym, dlatego są bardzo rzadkie.
W przypadku monstery warto wiedzieć dwie rzeczy. Według artykułu specjalne odmiany, takie jak tajska monstera, pochodzą z laboratoriów, gdzie komórki są namnażane metodą kultur tkankowych. Poza tym pstrość jest często genetycznie niestabilna, więc białe fragmenty mogą się zmniejszać lub całkiem zniknąć. Odmiany pstrolistne sprzedawane w centrach ogrodniczych, na przykład scindapsus, są tańsze i zwykle bardziej stabilne.
Do pielęgnacji najlepsze są 20–25 stopni i wysoka wilgotność. W zależności od ilości bieli rośliny potrzebują więcej światła, ale nie znoszą bezpośredniego słońca. Podłoże powinno być luźne i dobrze napowietrzone, a należy unikać zalewania. Jako tanie alternatywy wymieniono fittonię i marantę. Uważam za pomocną radę, by przed zakupem drogiego rarytasu najpierw zastanowić się nad stabilnością wzoru.
Źródło: ZDFheute
Problem białych części rośliny polega na tym, że nie mają chlorofilu, który jest niezbędny do fotosyntezy. Rośliny pstrolistne są więc często mniej witalne i wymagają więcej światła i pielęgnacji. Całkowicie białe rośliny same nie mogą przetrwać i muszą zostać zaszczepione na zdrowej roślinie tego samego gatunku. Zwykle są to pędy boczne z defektem genetycznym, dlatego są bardzo rzadkie.
W przypadku monstery warto wiedzieć dwie rzeczy. Według artykułu specjalne odmiany, takie jak tajska monstera, pochodzą z laboratoriów, gdzie komórki są namnażane metodą kultur tkankowych. Poza tym pstrość jest często genetycznie niestabilna, więc białe fragmenty mogą się zmniejszać lub całkiem zniknąć. Odmiany pstrolistne sprzedawane w centrach ogrodniczych, na przykład scindapsus, są tańsze i zwykle bardziej stabilne.
Do pielęgnacji najlepsze są 20–25 stopni i wysoka wilgotność. W zależności od ilości bieli rośliny potrzebują więcej światła, ale nie znoszą bezpośredniego słońca. Podłoże powinno być luźne i dobrze napowietrzone, a należy unikać zalewania. Jako tanie alternatywy wymieniono fittonię i marantę. Uważam za pomocną radę, by przed zakupem drogiego rarytasu najpierw zastanowić się nad stabilnością wzoru.
Źródło: ZDFheute
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować