Gotowe klawiatury robią się ostatnio coraz bardziej konkurencyjne i jako ktoś, kto bawi się w customy, mam co do tego mieszane uczucia. Jeszcze kilka lat temu, jeśli chciało się klawiaturę z aluminiową obudową frezowaną CNC, konstrukcją Gasket i wypasioną specyfikacją, trzeba było w zasadzie wydać kilka tysięcy juanów i czatować na custom group buy. Teraz czytam w recenzjach, że za 1499 juanów można kupić seryjną klawiaturę dającą wrażenia zbliżone do high-endowego customa — QK100 MK2. Na początku nie wierzyłem, ale po obejrzeniu zdjęć trochę mnie skusiło.
QK100 MK2 ma kompaktowy układ 1800, który zachowuje rząd F, strzałki i pełną klawiaturę numeryczną, a klawisz „0” na bloku numerycznym nie został skrócony do 1U. Obudowa w całości z aluminium, warstwowy design z zaokrągleniami, w prawym górnym rogu pasek LED i touchpad, a obok bloku numerycznego ekranik, który wyświetla GIF-y i odpala minigry do ćwiczenia pisania. Najbardziej ujęło mnie to, że niemal wszystkie te „ozdobniki” są interaktywne — żaden nie jest tylko na pokaz.
Odczucia i dźwięk też mają ten customowy klimat: konstrukcja Gasket plus sześć warstw wygłuszającego wypełnienia, duże klawisze bez grzechotania drutów stabilizatorów, dźwięk raczej niski i głęboki — do biura pasuje lepiej niż popularny „dźwięk mahjonga”. Keycapy Owlab wykonane są we wtrysku dwukolorowym (double-shot) z ABS i PBT; sam taki zestaw kupiony osobno na rynku custom kosztuje ponad tysiąc juanów.
Mówiąc wprost, QK krok po kroku obniża próg wejścia do świata customów. Za 1499 juanów dostajesz ponad 90% wrażeń z high-endowej klawiatury, a płacisz za to tylko nieco mniejszą swobodą w doborze elementów. Dla kogoś takiego jak ja, kto lubi pokombinować, ale nie znosi zachodu, to chyba dobra wiadomość.
Źródło: Lei Technology
Igor's Lab przetestował QwertyKeys Neo75 Cu, modułową klawiaturę custom 75% z aluminiową obudową i masywnym spodem z mosiądzu (alternatywnie z miedzi). Zestaw sprzedawany jest jako barebone i kosztuje około 240 euro, a przełączniki i keycapy trzeba dokupić. W teście użyto konfiguracji z aluminiową płytką, przełącznikami Gateron Type R Red i keycapami GMK Mictlan.
Najbardziej interesuje mnie konstrukcja. Obudowa jest składana bez narzędzi, dzięki połączeniu ball-catch, a montaż można wykonać na dwa sposoby: gasket mount albo izolowany bottom mount. Płytkę można wykonać z PP, aluminium, POM, włókna węglowego lub FR4. Klawiatura waży od 2,0 do 2,7 kg, zależnie od wyposażenia, ma stały kąt nachylenia 7 stopni i obsługuje VIA. Dostępne są płytki PCB do lutowania, hot-swap oraz trójtrybowe (USB-C, Bluetooth i 2,4 GHz), ale bez podświetlenia RGB dla każdego klawisza.
W pomiarach średnie opóźnienie end-to-end wyniosło 11,8 ms, zmierzone w 25 przebiegach za pomocą NVIDIA LDAT 2.26 (minimum 6,0 ms, maksimum 18,4 ms). W teście przeglądarkowym klawiatura zdobyła 97,9 punktu przy 100-procentowym pokryciu klawiszy, a nie stwierdzono chatteringu ani ghostingu. Autor sam zaznacza, że to opóźnienie obejmuje cały tor sygnału, a nie tylko USB czy kontroler.
Podoba mi się, że test prowadzi przez cały proces krok po kroku, od rozpakowania, przez montaż i oprogramowanie, aż po nagranie dźwięku. Kto planuje własną klawiaturę, dostaje dzięki temu dobre wyobrażenie o tym, co w praktyce oznaczają ciężki metalowy spód i wybór montażu.
Źródło: Igor's Lab
W artykule AKIBA PC Hotline! przeczytałem, że przyszło kilka przełączników klawiszy. Dostawy idą przez Yusha Koubou, a dla osób, które lubią majstrować przy klawiaturach na zamówienie, to dobra wiadomość.
Najpierw zwróciły moją uwagę Spring Mini i Winter Mini od Kailha. To przełączniki niskoprofilowe w motywach wiosennym i zimowym, a w sklepie kosztują po 88 jenów. Spring Mini jest liniowy, 40±10gf, a Winter Mini taktylny, 50±10gf. Oba mają standard Choc V2, a dolna obudowa i trzpień są z POM. Przełączniki w sezonowym stylu są zabawne i osobiście mnie ciekawią.
Warto też zwrócić uwagę na Crystal od Kailha. Ma w pełni przezroczystą obudowę i trzpień z poliwęglanu i jest liniowym przełącznikiem niskoprofilowym (43±10gf, Choc V2, 88 jenów). Podobno podświetlenie RGB prezentuje się przez niego bardzo ładnie.
Saru V2 od HMX (66 jenów) to taktylny przełącznik, który celuje w płynność liniowego. Ma 48±5gf, jest kompatybilny z Cherry MX, z górną obudową z nylonu PA12, dolną z PA2 i ulepszonym trzpieniem z POM. Magnetic Black Lotus od Gateron (132 jeny) to liniowy przełącznik magnetyczny z 4 mm skoku i cylindrycznym trzpieniem, który daje solidne uczucie dna. Siła na dnie wynosi 45gf, a specyfikacja to KS-20.
Skoro cena za sztukę jest niska, warto kupić kilka i porównać je ze sobą. Każdy z tych przełączników dodaje frajdy składaniu klawiatury dokładnie według własnego gustu.
Źródło: AKIBA PC Hotline!
Framework zapowiedział wśród swoich nowości Framework Wireless Touchpad Keyboard i muszę przyznać, że to bardzo ciekawa propozycja. Sama firma opisuje ją jako bezprzewodową klawiaturę z wbudowanym gładzikiem, której w końcu nie będzie się nienawidzić, przeznaczoną dla osób, które mają komputer do salonu albo miniPC w rodzaju Raspberry Pi.
Jest to bardzo cienka klawiatura, opracowana wspólnie z Lite-On, który już współpracuje z Framework przy klawiaturach do laptopów. Gładzik ma 68,8 x 85,6 mm i obsługuje multitouch, a klawisze mają skok 1,5 mm. Można jej używać przewodowo, przez Bluetooth lub z adapterem USB-A, a sparować można ją z maksymalnie czterema urządzeniami.
Najbardziej interesuje mnie otwarta część. Wewnątrz znajduje się bezprzewodowy SoC nRF54L20 od Nordic, z wyprowadzonymi 28 pinami I/O, a oprogramowanie układowe to ZMK, czyli projekt open source. Dzięki temu można zmieniać działanie każdego klawisza, tworzyć złożone makra i definiować warstwy, na przykład tak, by każdy klawisz uruchamiał konkretne polecenie podczas montażu wideo.
Framework opublikuje też projekty CAD, a za dopłatą będzie można wybrać indywidualne obudowy, a płytka będzie sprzedawana osobno, zgodnie z podejściem firmy do naprawialności. Nie ma jeszcze daty premiery ani ceny startowej. Dla kogoś, kto lubi modyfikować swoją klawiaturę, właśnie takie otwarte podejście sprawia, że taka premiera jest ekscytująca.
Źródło: Xataka
Według IT Home magnetyczna klawiatura VGN Neon 75 Turbo rozpoczęła pierwszą sprzedaż w JD 9 października o godzinie 20:00. Cena to 439 juanów. Dla osób szukających klawiatury z przełącznikami magnetycznymi to dość atrakcyjna cena.
Wymiary to 323×138×20 mm, a klawiatura występuje w trzech wariantach kolorystycznych: różowy gradient, różowo-niebieski gradient oraz matowy czarno-złoty przezroczysty. Obudowa jest frezowana CNC, ma neonowy pasek podświetlenia ambient, a spód ma dwustopniowe nóżki. Wbudowano akumulator 8000 mAh.
Pod względem konstrukcji i parametrów zastosowano montaż gasket i magnetyczne rozwiązanie Zhanhun MVP V2 z precyzją RT 0,005 mm, skanowaniem 128K kanałów i opóźnieniem 0,1 ms. Obsługiwane jest podwójne odpytywanie 8 KHz zarówno przewodowo, jak i w trybie 2,4 GHz. Keycapy mają standardową wysokość, a przełączniki to Tianba Turbo z siłą początkową 35±5 gf, siłą na dnie 50±5 gf i całkowitym skokiem 3,5±0,2 mm.
Osobiście uważam za godne uwagi to, że w jednym produkcie połączono odczucie gasket, regulowany wyzwalacz magnetyczny i niską cenę. Konfiguracje, które wcześniej pojawiały się głównie w środowisku drogich klawiatur custom, są teraz dostępne dla znacznie większej liczby osób.
Karty katalogowe to dopiero punkt wyjścia. Prawdziwą sprężystość gasketu, wygodę wysokości keycapów oraz dopracowanie podświetlenia i oprogramowania można ocenić dopiero w użyciu. Będę śledzić recenzje i opinie użytkowników.
Źródło: IT Home
Większość projektów klawiatur DIY ma ułatwić pisanie. Ten celowo idzie w przeciwnym kierunku. Google Japan zbudował świadomie niepraktyczną klawiaturę, w której poruszają się klawisze, a palce pozostają w miejscu.
Jest cztery przesunięte rzędy. Każdy to wydrukowany w 3D łańcuch niosący mechaniczne przełączniki, a silnik w podstawie napędza paski. Elastyczna płytka w każdym rzędzie utrzymuje połączenia elektryczne, gdy łańcuch się porusza. Projekt został opublikowany wraz z firmware, plikami STL i instrukcją budowy, więc każdy z drukarką mógłby go w teorii spróbować.
Ciekawe jest pytanie, jak naciśnięcie klawisza trafia z poruszającego się paska do komputera. Według opisu ta część instrukcji wciąż jest oznaczona jako „TBD”, a kod źródłowy wygląda na niekompletny. Autor przedstawia kilka niesprawdzonych pomysłów: mały mikrokontroler BLE na każdym pasku, znaczniki RFID przy każdym klawiszu z czytnikami w podstawie albo diody na elastycznej płytce, które migają kodem ASCII każdego klawisza przy czujniku.
To kolejny projekt po klawiaturze-kapeluszu Google Japan z 2023 roku i klawiaturze z tarczowego telefonu z 2025 roku. Nikt nie będzie z niej korzystał na co dzień, ale podoba mi się, jak kwestionuje podstawowe założenia układu klawiatury.
Źródło: Hackaday
HP ogłosiło premierę w Portugalii rodziny gamingowych klawiatur mechanicznych HyperX Origins 2, nowej generacji nastawionej na personalizację. Dla osób lubiących grzebać przy klawiaturze najciekawsze jest to, że można wymienić zarówno przełączniki, jak i keycapy.
Dostępne są dwa formaty: 65 o minimalistycznym designie oraz 1800, który zachowuje wszystkie klawisze w bardziej kompaktowym układzie. Oba mają podniesiony profil, regulowane nóżki i polling rate 8K. Przełączniki są fabrycznie smarowane, dla płynniejszej i bardziej równej pracy, a obsługiwany jest hot-swap dla przełączników 5-pinowych.
Marka podkreśla też odczucia podczas pisania. System montażu na o-ringach korzysta z tłumiącej pianki i silikonowego obciążnika, co daje miększe odczucie i bardziej kontrolowany dźwięk. Dostępne są przezroczyste warianty keycapów i obudowy, a oprogramowanie HyperX NGENUITY pozwala konfigurować makra, profile i podświetlenie RGB.
Jak podaje artykuł, klawiatury z wysokimi klawiszami bywają niewygodne do pisania, a ten model chce to zmienić. Potwierdzić to można tylko w praktyce, ale podoba mi się pomysł klawiatury do gier, która myśli też o osobach dużo piszących.
W Portugalii cena wynosi 99,99 euro za model 65 i 119,99 euro za model 1800.
Źródło: Tek Notícias (SAPO)
Keychron dodał do oferty wyjątkową, drewnianą edycję modelu K8 HE. Gamingowe klawiatury kojarzą się zwykle z RGB i ostrymi bryłami, więc ta propozycja wyróżnia się na tle konkurencji. Osobiście bardzo lubię, kiedy producenci próbują czegoś bardziej ciepłego i naturalnego.
Drewno dotyczy tylko obudowy: widocznych od góry krawędzi i podstawy. Wnętrze to nadal aluminiowe panele, plastikowe keycapy i magnetyczne switche. Ponieważ użyto naturalnego materiału, żadna z tych klawiatur nie jest identyczna, a kontrast matowych klawiszy i lakierowanych krawędzi drewna robi dobre wrażenie. To układ 80%, więc zostaje więcej miejsca na podkładkę pod mysz, a waga nieco przekracza 1 kg.
W środku znalazły się magnetyczne switche Gateron Double-Rail Magnetic Nebula. Autor tekstu opisuje je jako bardziej miękkie i mniej stukające niż mechaniczne, a ich zaletą jest to, że pozwalają zaprogramować aż cztery akcje na jednym klawiszu, zależnie od głębokości wciśnięcia. Switche są hot-swap, więc można je wymieniać.
Klawiatura łączy się przez Bluetooth 5.2, dongle 2,4 GHz (1000 Hz) lub kablem. Personalizacja odbywa się w przeglądarce, na dedykowanej stronie, bez osobnej aplikacji. W zestawie powinny być wymienne nakładki dla użytkowników Maca i Windowsa.
Dostępna jest w sklepie Keychron, a drewniany wariant dotyczy wyłącznie wersji 80%. Dla mnie to ciekawy przykład, jak materiał obudowy może zmienić charakter całej klawiatury.
Źródło: CHIP.pl
Gateron oficjalnie wprowadził na rynek Silent Low Profile 3.0 Black, najnowszego członka rodziny Low Profile 3.0. Przełączniki pojawiły się już w klawiaturach marek takich jak NuPhy czy Chilkey. To liniowy przełącznik przeznaczony dla osób wrażliwych na hałas i do biurowych zastosowań. Uważam, że to dobry znak, że konstrukcje niskoprofilowe zyskują większą uwagę producentów przełączników.
Jak większość cichych przełączników, Black ma silikonowe uszczelki na trzpieniu, które tłumią uderzenia na dole i na górze skoku. Zwróciło moją uwagę, że uszczelki nie zabierają skoku: punkt aktywacji to nadal 1,7 mm, a pełny skok to 3,4 mm, tak jak w wersjach bez wyciszenia. To także najcięższy model w cichej linii 3.0 Gateron, z siłą 50 gf (plus minus 15 gf), więc powinien dawać nieco bardziej zdecydowane wrażenie niż lżejsze opcje.
Konstrukcyjnie trzpień jest z pełnego POM, dolna obudowa z nylonu, a górna z przezroczystego PC, więc podświetlenie powinno nadal prześwitywać. Przełączniki są fabrycznie smarowane, dla płynniejszego skoku.
Najbardziej praktyczny wydaje mi się układ pinów. Standard Low Profile 3.0 firmy Gateron używa tego samego układu 5 pinów i tych samych gniazd co zwykłe przełączniki typu Cherry MX. Teoretycznie producent może zaoferować tę samą klawiaturę w wersji niskoprofilowej i pełnowysokiej, zmieniając tylko płytkę. Dla osób, które lubią przebudowywać i eksperymentować, właśnie taka elastyczność czyni standard ciekawym.
Ciekawi mnie, które klawiatury jako pierwsze dostaną te przełączniki i jak brzmią w nagraniu pisania, a nie tylko na karcie katalogowej.
Źródło: TechPowerUp
GMK zaprezentowało TriggerKey, specjalny keycap, który pozwala ustawić punkt aktywacji bez wymiany mechanicznego przełącznika pod spodem. Pomysł jest ciekawy, bo funkcja zwykle kojarzona z klawiaturami Hall Effect trafia tutaj do zwykłych przełączników mechanicznych.
Działa to tak: TriggerKey zastępuje standardowy keycap i za pomocą mechanizmu dźwigni wciska trzpień przełącznika wcześniej. Punkt aktywacji można ustawić w zakresie od 0 do 2 mm wbudowaną śrubką. Każdy klawisz można też pochylić nawet o 34 stopnie, a trzy nasadki trzpienia o wysokościach 0,7 mm, 1,2 mm i 1,7 mm pozwalają zmienić odczucie naciśnięcia.
Dla miłośników konkretnych przełączników to kusząca propozycja: odczucia dotykowe, dźwięk i charakter sprężyny zostają zachowane, skraca się tylko skok. Są jednak ograniczenia zgodności. GMK twierdzi, że TriggerKey pasuje do obudów w stylu MX, w tym Cherry MX i większości Gateronów, ale nie obsługuje większości przełączników Hall Effect ani konstrukcji Kailh Box.
GMK kieruje produkt do graczy i nie zaleca go do długiego pisania, bo mechanizm dźwigni sprawia, że klawisz czuje się inaczej niż zwykły keycap. Zestaw czterech klawiszy kosztuje 55 dolarów i zawiera zapasowe nasadki trzpienia oraz narzędzia do montażu i regulacji.
Uważam, że jak na cztery keycapy cena jest dość wysoka, ale koncepcja wyraźnie celuje w pasjonatów klawiatur mechanicznych, którzy chcą pozostać wierni ulubionym przełącznikom i jednocześnie szukać szybszej reakcji.
Źródło: Jagat Play
Od dawna chciałem zbudować własną klawiaturę mechaniczną, ale odstraszało mnie lutowanie. Poradnik od Mekaniskt Tangentbord (zaktualizowany 29 września) pokazuje, że spokojnie da się to zrobić z hot-swapem i nordyckim układem ISO.
Plan jest prosty: barebone 75 % z å/ä/ö, trzy paczki switchy i nordycki zestaw keycapów. Przykład z Glorious GMMK 3 PRO wychodzi na 2 525 kr w Proshopie — 1 650 za barebone, 711 za switche, 164 za keycapy. Jeśli najpierw chcesz wypróbować format, jest gotowa Keychron V1 Ultra 75 % za 1 690 kr, nadal z hot-swapem.
Co zapisałem sobie jako checklistę: przetestuj PCB w VIA, zanim skręcisz obudowę, wyprostuj nóżki switchy, podeprzyj gniazdo hot-swap od spodu i nie zapomnij o piance między płytą montażową a płytką. Policz miejsca — build 75 % potrzebuje około 108 switchy, czyli trzech paczek po 36.
Mój plan: przez kilka tygodni korzystać z gotowej klawiatury Keychron, zdecydować, czy bardziej zależy mi na odczuciu switchy, czy na gasket mount, a potem zbudować barebone. Wreszcie przyjazny dla Szwedów sposób na start bez lutownicy.
Źródło: Mekaniskt Tangentbord
