Prawie połowa ptaków wędrownych ubywa: co mówi Światowy Raport o Ptakach
Jak podaje Doğa Derneği, BirdLife International opublikowała Światowy Raport o Ptakach na szczycie Global Migration Pathways w Kenii. Raport ukazuje się co cztery lata, a tym razem po raz pierwszy skupia się na ptakach wędrownych i ich szlakach. Jako obserwator ptaków czuję, że ten temat dotyczy mnie bezpośrednio, więc zapisałem najważniejsze punkty.
Główny wniosek jest przygnębiający: około połowa wędrownych gatunków ptaków ubywa, według nagłówka Doğa Derneği 45%, a co dziewiąty gatunek jest zagrożony wyginięciem. Ostatnia obserwacja kulika cienkodziobego (Numenius tenuirostris) pochodzi z lutego 1995 roku z laguny w Maroku; w 2025 roku gatunek uznano za wymarły, co jest pierwszym od stuleci globalnym wyginięciem ptaka w Eurazji i Afryce. Najbardziej zagrożone są ptaki morskie i brodziec.
Mimo to wiadomość ma też nadzieję. Gdy zajmuje się zagrożeniami, takimi jak gatunki inwazyjne, intensyfikacja rolnictwa, zmiany klimatu i polowania, widać efekty; a gdy zagrożenia są rozwiązywane wzdłuż całego szlaku wędrówki, populacje mogą się odbudować. Międzynarodowe działania na rzecz sępa płowego zatrzymały spadek jego populacji lęgowej na Bałkanach.
Redaktor raportu, dr Stuart Butchart, nazywa ptaki wędrowne „strażnikami” ekosystemów i mówi, że ochrona musi odbywać się w skali szlaku wędrówki. Na szczycie podpisano też Deklarację Nairobi o szlakach migracyjnych. Serdar Özuslu, koordynator generalny Doğa Derneği, podkreśla, że Turcja ma trzy hotspoty bioróżnorodności i jest kluczowym ekologicznym mostem dla migracji między Europą a Afryką.
Dla mnie przesłanie tego raportu jest proste: chronienie ptaka tylko tam, gdzie żyje, to za mało; trzeba myśleć o każdym przystanku na jego drodze. Szczegóły są na sowb.birdlife.org.
Źródło: Doğa Derneği
Główny wniosek jest przygnębiający: około połowa wędrownych gatunków ptaków ubywa, według nagłówka Doğa Derneği 45%, a co dziewiąty gatunek jest zagrożony wyginięciem. Ostatnia obserwacja kulika cienkodziobego (Numenius tenuirostris) pochodzi z lutego 1995 roku z laguny w Maroku; w 2025 roku gatunek uznano za wymarły, co jest pierwszym od stuleci globalnym wyginięciem ptaka w Eurazji i Afryce. Najbardziej zagrożone są ptaki morskie i brodziec.
Mimo to wiadomość ma też nadzieję. Gdy zajmuje się zagrożeniami, takimi jak gatunki inwazyjne, intensyfikacja rolnictwa, zmiany klimatu i polowania, widać efekty; a gdy zagrożenia są rozwiązywane wzdłuż całego szlaku wędrówki, populacje mogą się odbudować. Międzynarodowe działania na rzecz sępa płowego zatrzymały spadek jego populacji lęgowej na Bałkanach.
Redaktor raportu, dr Stuart Butchart, nazywa ptaki wędrowne „strażnikami” ekosystemów i mówi, że ochrona musi odbywać się w skali szlaku wędrówki. Na szczycie podpisano też Deklarację Nairobi o szlakach migracyjnych. Serdar Özuslu, koordynator generalny Doğa Derneği, podkreśla, że Turcja ma trzy hotspoty bioróżnorodności i jest kluczowym ekologicznym mostem dla migracji między Europą a Afryką.
Dla mnie przesłanie tego raportu jest proste: chronienie ptaka tylko tam, gdzie żyje, to za mało; trzeba myśleć o każdym przystanku na jego drodze. Szczegóły są na sowb.birdlife.org.
Źródło: Doğa Derneği
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować