Modelspoorbouw, mijn passie in het klein

Als kind stond ik urenlang voor de etalages met treintjes, en nu de modelspoorbouw weer in de schijnwerpers staat, voel ik me helemaal thuis. Ik heb net een reportage van TGR Molise gezien over de groep liefhebbers „Freccia del Molise”: in Baranello hebben ze treinen en spoorlijnen in miniatuur opgebouwd die bezoekers trokken, volwassenen en kinderen, zelfs van buiten de regio.

Wat me raakt, is de zorgvuldigheid: elke locomotief, elke wissel, elk detail van het landschap is op schaal nagebouwd met een bijna obsessieve precisie. En het mooie is dat het niet alleen om techniek gaat — het is een manier om de liefde voor treinen levend te houden in een regio die, zoals de reportage zegt, kampt met echte tekortkomingen op het spoor.

De voorzitter van de vereniging en de andere modelspoorders zeggen het duidelijk: een modelbaan bouwen is teamwerk, een kwestie van geduld en van jaren. Maar wanneer een kind betoverd blijft staan voor een rijdende trein, is alle geïnvesteerde tijd de moeite waard.

Ik heb weer zin gekregen om mijn oude modelbaan uit de kelder te halen. Misschien is dit het juiste moment om er weer aan te beginnen en, waarom niet, een groep liefhebbers bij mij in de buurt te zoeken.

Bron: RaiNews