Een buisversterker uit 1955, gebouwd met bakplaten

Buisaudio heeft een imagoprobleem. Te vaak wordt het overgenomen door mensen die meer om bewijsdrang geven dan om het plezier van het bouwen zelf, dus het was verfrissend om te lezen over een project dat de andere kant op gaat.

Bettina Neumryr is gespecialiseerd in het nabouwen van schakelingen uit oude elektronicatijdschriften, en haar nieuwste werk is een buisversterker uit 1955. Hackaday noemt hem een fantastisch tegengif tegen de vergulde flauwekul van audiofiele buisversterkers, en ik begrijp waarom.

Het ontwerp is vrij eenvoudig: een voorversterker, daarna een transformatorloze faseomkeerder met twee buizen die een push-pull eindtrap aanstuurt. Ze loopt de schakeling kort door, inclusief de terugkoppeling naar de kathode van de eerste buis van de faseomkeerder. De voeding is een klassieke buisgelijkrichter met een stevig laagdoorlaatfilter rond een grote smoorspoel.

Mijn favoriete detail is de behuizing. In plaats van een fortuin uit te geven aan een op maat gemaakt buischassis, gebruikte ze twee bakplaten, die er verrassend goed uit zouden zien. De meeste onderdelen kwamen uit de snuffelbak, inclusief de uitgangstransformator, en daar begon de ellende.

Na een paar tegenslagen en wat ongewenste oscillatie kwam er een versterker uit die veelbelovend is, maar merkbaar vervormt. Hackaday schrijft dat toe aan die transformator. Een betere zou de waarde in een acceptabel bereik moeten brengen. Er is een video van de hele bouw als je de details wilt.

Ik vind dit leuk omdat het de versterker eerst behandelt als elektronicaproject en pas daarna als statusobject. Het is een herinnering dat een snuffelbak plus geduld ver kan komen, en dat hoge spanningen tijdens het werk respect verdienen.

Bron: Hackaday