ساحل شرقی آمریکا با یک نور‌ایستر بالاخره بیدار شد

بعد از تابستانی که تقریباً هیچ موج گرمسیری نداشت، ساحل شرقی آمریکا بالاخره جان گرفت. تا اواخر سپتامبر هنوز هیچ طوفانی نام نگرفته بود، اقیانوس اطلس خیلی آرام مانده بود و موج‌سواران رود آیلند می‌گفتند تمام تابستان تقریباً چیزی برای موج‌سواری نداشته‌اند. خوب است که بخوانیم صبر بالاخره ثمر داد.

علت یک نور‌ایستر است، یک کم‌فشار قدرتمند که در امتداد ساحل آمریکای شمالی با بادهای شمال‌شرقی شکل می‌گیرد. چنین سامانه‌هایی معمولاً در اواخر پاییز و زمستان دیده می‌شوند، پس دیدن یکی با این اندازه در سپتامبر کمیاب است. از کارولینا تا نیوانگلند باد شدید، باران سنگین، سیلاب ساحلی و فرسایش سواحل را به همراه آورد.

موج‌سوار اهل کارولینای شمالی، کوئنتین توركو، این سامانه را از نیویورک دنبال کرد و بعد به اسپات‌های همیشگی‌اش برگشت. او از بیچ‌بریک‌های محکم، تیوب‌های زمردی و بخش‌های بسیار ضخیم می‌گوید، با برخی از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین موج‌هایی که در ده سال گذشته روی ساحل شرقی دیده است.

اما شرایط آسان نبود. باد جریان‌های جانبی قوی ایجاد کرد، پشته‌های شنی انرژی زیادی را جذب کردند و ماندن در موقعیت درست نیاز به تلاش داشت. پنجره‌های زمانی کوتاه بودند: چند ساعت کافی بود تا یک اسپات قبل از بستن شدن راه با باد یا جزر و مد تغییر کند.

در آینده، طوفان‌های گرمسیری که معمولاً منبع اصلی موج در ساحل شرقی‌اند، امسال تقریباً ناپدید شده‌اند. با رسیدن پاییز، کم‌فشارهای عرض‌های میانی و جبهه‌های سرد می‌توانند جای آن را بگیرند و ال‌نینو شاید کمک کند، بدون هیچ تضمینی.

منبع: Surf Session