کلائودیو باليونی: «ترسیدم که دیگر هرگز روی صحنه نروم»

خوشحالم که کلائودیو باليونی به اجرای زنده بازمی‌گردد. او در گفت‌وگویی که خبرگزاری ANSA منتشر کرده، توضیح داده که وقتی چند ماه پیش بیمار شد، ترسیده بود که دیگر هرگز پا روی صحنه نگذارد. او بازگشتش را یک آغاز دوباره می‌داند و می‌گوید صحنه جایی است که بهتر از هر جا می‌تواند خودش را پنهان کند.

به دلیل این توقف اجباری، تور بزرگ او با عنوان «La Vita è adesso» به تابستان ۲۰۲۷ موکول شده است. اما پیش از آن، «Che notte è questa!» برگزار می‌شود؛ هفت کنسرت در Piazza di Siena در Villa Borghese رم: در ۲۴، ۲۵، ۲۷ و ۲۸ اکتبر، از ۳۰ تا ۳۱ اکتبر، و ۱ نوامبر.

مکان تصادفی نیست. در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۲ باليونی همین‌جا، در Piazza di Siena، با «Alé-oò» اجرا کرده بود؛ یکی از نخستین کنسرت‌های بزرگ فضای باز در ایتالیا، با حضور حدود ۲۵۰ هزار نفر. او آن شب را نقطه عطفی می‌داند، به‌حدی که چند روز بعد موهایش را کوتاه کرد تا دوره‌ای را به پایان برساند. چهل و چهار سال بعد به همان‌جا بازمی‌گردد.

خداحافظی او برای ۲۳ اکتبر ۲۰۲۷ در Fori Imperiali تعیین شده، در پایان تور حدود ۵۰ کنسرت در سراسر ایتالیا. باليونی روشن می‌کند که شاید این آخرین اجرای زنده او نباشد، اما آخرین از این نوع خواهد بود و نمی‌خواهد شبی صرفاً جشن باشد. او همچنین از همه جاهایی که در رم اجرا کرده یاد می‌کند: از استادیوم‌ها تا Foro Italico، از سالن بزرگ دانشگاهش تا واتیکان، از کلوسئوم تا زندان‌ها و کاخ کوئیرینال. تنها جاهایی که نخوانده، به گفته او، حیاط‌ها هستند. او در ۷۵ سالگی آرزو دارد روزی در Centocelle، محله قدیمی‌اش، بخواند.

صداقت این حرف‌ها را دوست دارم. در کاپیتول، جایی که شهردار گوالتیری از او استقبال کرد، حتی جایی برای طنز هم بود: وقتی درباره بازگشت به هدایت جشنواره سانرمو پرسیده شد، باليونی شوخی کرد که بهتر است یک روز شهردار باشد.

منبع: ANSA