انتخاب جلبک‌خوار متناسب با اندازه آکواریوم

جلبک‌خوارها کار سابیدن بین نوبت‌های نگهداری را کم می‌کنند، اما Aquarium Co-Op روشن می‌گوید که آن‌ها کاملاً جایگزین روش‌های دیگر کنترل جلبک نیستند. راهنمای آن‌ها گزینه‌ها را بر اساس اندازه آکواریوم دسته‌بندی کرده است و این روش برای فکر کردن به موضوع عملی به نظرم رسید.

برای آکواریوم‌های کوچک پیشنهادها میگوی آمانو، میگوی پینوکیو و حلزون‌های نریتا هستند، و حلزون‌های رامشورن و حباب‌دار هم که اغلب همراه گیاهان زنده وارد می‌شوند، تیم نظافتی مفیدی هستند. در آکواریوم‌های حدود ۷۵ تا ۱۵۰ لیتری، پلاتی و مولی جلبک‌های رشته‌ای و ذرات ریز آلی را می‌خورند، و اوتوکلینکلوس، گوبی استیفودون و گارای پاندایی برای آکواریوم‌هایی با جلبک زیاد در سطح مناسب‌اند. از ۱۵۰ لیتر به بالا، جلبک‌خوار سیامی انتخاب کلاسیک و فعال است، و روزی بارب ماهی گله‌ای مقاومی است که جلبک‌های مویی را می‌خورد.

هشدارها ارزش خواندن دارند. میگوی آمانو و حلزون نریتا برای پوسته و پوست‌اندازی به مکمل معدنی نیاز دارند، و نریتا در pH پایین دچار فرسایش پوسته می‌شود، پس pH را بالای ۷٫۰ و پایدار نگه دارید. اوتوکلینکلوس را باید در گله‌ای با pH بین ۶٫۰ تا ۷٫۵ نگه داشت و بیشتر جلبک سطحی و بیوفیلم می‌خورد، نه جلبک مویی. روزی بارب نیمه‌تهاجمی است و جلبک‌خوار سیامی جوان ممکن است برای آکواریوم کوچک بیش از حد بزرگ شود.

راهنما همچنین توصیه می‌کند ابتدا نوع جلبک را شناسایی کنید، غذای فرونشین مثل پلت یا قرص بدهید تا جانوران گرسنه نمانند، و چوب شناور و برگ کتاپا قرار دهید. گونه‌ای را انتخاب کنید که در تمام عمر با آکواریوم جور باشد و برای آن برنامه جایگزین داشته باشید. از اینکه توصیه محتاطانه است و وعده یک پاک‌کننده معجزه‌آسا نمی‌دهد خوشم آمد.

منبع: Aquarium Co-Op